2-Taktsnoevers
menu

2-Takt snuivertjes

Boerderij verlichtings rit en Snertrit in 1 week!

Een hele fijne brommer week beleeft, best druk, maar als je het leuk vindt, is het pure ontspanning, dan wel door enige inspanning. Na Zaterdag eerst de Markelose boerderij verlichtings rit afgeblazen te hebben, ivm de weersvoorspellingen. Kon Dinsdagavond de rit toch doorgaan. We mochten de tocht zonder entree starten, omdat de man die de kaartjes verkocht een “echte oldtimer liefhebber”was, zijn buurvrouw kaartjesverkoper  keek wel beledigd, toen hij dat vertelde.

Lekker file rijdend langs de boerderijen met witte wieve,  in Stokkum ( jammer Marcel) en Noormannen, die schijnbaar voor het eten zorgen daar in Maarkel. Dus  werd de pauze maar bij de Noormannen genuttigd, (geen verschil met de mannen van  de Snoevers, Mans viel niet eens op, de voorbijgangers vroegen zich af of de Noormannen ook al op brommer kwamen. Daarna “lekker vlug verder” en daar we de koffie al roken, iets sneller als voor de pauze de Markeloseboerderijen en de file dus ook voorbij reden. Jammer dat de Spuitgasten uit Markelo op Dinsdag oefenen, en we hun ons toegezegde koffie lokaaltje voor de Zaterdag, nu niet konden gebruiken! Maar ook de spuitgasten in Rijssen zijn gastvrij en verenigend gezind! Gertjan bedankt voor je gastvrijheid en meedenken! Wordt zeer gewaardeerd.

Woensdag avond een fijne bromfietscommissie vergadering gehad. Goed vergaderd was nuttig, en opbouwend. Ook de Snertrit voorbereid. Die hebben we dus Zaterdag beleefd.  Om 14:00 uur verzamelen bij ons fijne clublokaal waar de deuren alweer gastvrij openstonden. We begonnen lekker met een kop koffie. Om 14:30 gestart, helaas viel Dick vlak na de start reeds uit. Mans en Maas hebben als fouriers de goedgevulde rugzak van Dick opgehaald en overgenomen. Vooral respect voor Maas, met zijn Sparta. Die de  weg tot de pauze met de Cola en de heerlijke hapjes heeft gereden. Top verzorgd Dick!

Fijn een 20 minuten pauze genoten tussen Ommen en Den Ham. Klaas voelde zich zeer ontspannen, maar had na de pauze oppeens haast, hij voelde de naarmate de motoren dichterbij kwamen,  de spanning toenemen. Nog een rondje Rijssen Gereden , in het kader van het Oldtimer weekend. Terug op ons nest, tegelijk met de motoren , lekker gezellig genoten van de Snert en de worst, maar vooral van het samen zijn met elkaar! Kortom een mooie brommer/motor week! NTuf en Tweetaktsnoevers waardige afsluitingsrit beleeft, trots dat het zo kan! En vaake bi’j te bange!

Groet Henk

Snertrit t’Oale Kreng, met de  2-Taktsnoevers

Het verslag van de Snertrit

Verzorgd door “het Oale Kreng”, (gebroeders Nijland, uit Holten) 12-10-2019 met de 2-Taktsnoevers.

Geschreven door de deelnemers.

Mooie rit vandaag jammer dat ik hem eerder verlaten moest, reden mijn dochter en schoonzoon hielden hun verjaardag. In de regen rijden heeft ook best zijn charmes, de snert komt volgend jaar aan bod

Er werd mij verteld dat  iedere rijder 2 regels verslag wilde schrijven dus ik werd onderweg al aan het nadenken gezet we reden allemaal nog, en je vraagt je af hoe kan dat.

Maar even later sloeg het noodlot toe Jan R kreeg problemen met zijn Z...

De brommer werd op de aanhanger gezet en net of het nog niet genoeg was, stond er na een kilometer of 5 weer een pechgeval. Niet van onze club, het bleek een 

YAMAHA FS 1 te zijn

En samen kwamen ze aan de finish gebroedelijk naast elkaar (op de aanhanger).

Mooi wat snoevers, mooi wat bromfietsen. Mooi wat regen. Mooie dag vandaag. Bedankt snoevers. 

(Gelukkig geen snert gezien/geroken of gehoord).

Op een met motregen gevulde zaterdag toch nog zoveel moed bij elkaar gesprokkeld om het club gevoel te versterken, maar helaas de rit niet uit kunnen rijden door een kapotte zuigerveer. 

Mannen mede snoevers, bedankt weer voor het club gevoel ondanks de weers omstandigheden. En voor Laurens bijzondere dank voor de laatste km's naar huis.

Heb erg met je meegeleefd- en de hele middag gebeefd- dat je toch 1 keer een rit mag uitrijden- waardoor je in ieder geval mij mag verblijden - je bent een echte 2 snoevers bink- en ook nog wel een beetje link, kortom Henk Brrrreukink

Nou klaas allebei de stalen rossen van Henk hebben het perfect gedaan. Klaas, met het weer hadden we minder geluk, maar met het plezier des te meer. alleen jammer dat de Japanse rijders het niet aandurfden, met deze weers-omstandigheden. Bang dat het wegrot onder de kont? Het was een mooie dag, met elkaar en ik heb volop genoten van de passie, van de mede club rijders. En ik heb volop genoten van het Italiaans monstertje.

Jongens, bikkels die vandaag de snert 100% verdiend hebben, k’vond naast de bermen, de rit ook geweldig! Ik heb genoten van een ieder, maar vooral van “oons Eppie”,die laat zien dat hij Enduro ambities en wellicht talent heeft. 

Klaas bedankt voor je oprechte medeleven, en hoera het is me gelukt, ondanks het ultime snertweer en barre omstandigheden!

Enduro dag Hellendoorn 5-Oktober

Gerard Cox zong er jaren geleden al over.Het is weer voorbij, die mooie (hete) zomer. Hé eindelijk, daar was die dan: de Enduro van Hellendoorn. Na de vele regenval van de afgelopen dagen, was het in ieder geval geen stof happen. De verzameling van de oudjes bij het clubhuis van ’n Tuf was om half acht. Van daaruit vertrokken we richting Hellendoorn, een mooie aanlooproute. Met een paar zandwegen tussendoor kwamen we al erg op tempratuur (droog weer deze dag ’s morgens drie graden). Eenmaal bij de route aangekomen, werd de scheiding aangevraagd door een aantal rijders, gelukkig onder de mannen en niet thuis. Drie man ging naar de start (om medische redenen of verkeerde keus in banden). De andere drie gingen toch even een stuk van de route rijden voordat de wedstrijd begon, dat liep lekker. Opeens kom je voor een proef, ga je netjes van het pad af en je vraagt één van de medewerkers: “Is dit de proef waar de zandkuil in zit?”. Zijn antwoord: “Ja”, waarop ik vroeg: “Hoe komen we daar?”. Zijn antwoord was: “Onder het lint door” en voor je het wist reden we op de proef (dit was wel voordat de wedstrijd rijders van start waren gegaan). In Hellendoorn is dat een mooie proef; zandwegen, zandpaadjes, kruip door sluip door en het bekende zand-gat bij de uitkijk waar je alleen met een brommer moeilijk naar boven komt. Tien centimeter mul zand, een helling van 45 graden en daarbij weinig aanloop, is het toch wel zwaar. Die brommers van ons zijn ook geen Enduro motoren, we hebben de banden echter ook niet mee maar we zijn boven gekomen. Na een minuut of tien kwamen de eerste (internationale) rijders, die lieten ons zien hoe het moet. Ze waren niet te filmen, zo snel. De rijders waren weg voordat je er erg in had. Vanaf deze proef zijn we weer met zes man naar de volgende proef gereden, dit was bij Dauwpop. We waren daar erg vroeg dus een lange pauze voor ons, dit was ook erg leuk! Toen zijn we weer naar de andere proef heen gegaan, richting Hulsen. Daar hebben we een hapje gegeten, onze middagmaaltijd. Van daaruit zijn we richting de zandkuil gereden om daar nog weer een aantal rijders te zien. Rond half drie zijn we weer richting huis gegaan. Onderweg hebben we nog een paar stukjes maisland mee gepakt en een aantal foto’s ter herinnering. 

Al met al voor herhaling vatbaar!

Mans Scholman

Het verslag van onze wonderschone najaarsrit 14-09-2019 door Bert Alferink

Tweetaktsnoevers
Vandaag Zaterdag 14 september, gaat de boeken in als een zeer geslaagde.  toerrit van de Snoevers, met in totaal 46 deelnemers in het veld, en het belangrijkste van deze mooie dag geen uitvallers ( er deden dan ook geen Yamaha’s mee) heb ik mij laten vertellen. De bezemwagen was dan ook niet nodig vandaag. Na de mooie opkomst van leden en rijders uit het hele land ik bedoel naburige gemeentes. Was het na de aankomst even lekker genieten van een kop verse koffie en belegde broodjes. Aansluitend kon iedereen buiten al het moois aanschouwen van de ander. Dan pas kom je er achter hoe mooi zo’n brommer club als de tweetaktsnoevers werkelijk is. Ook al ken je niemand op dat moment ,maar met een oud klassiek brommertje ben je gelijk een vriend. Hoe mooi is dat. Dan is de tijd aangebroken om te vertrekken met het zootje ongeregeld van 46 rijders. Of wat ik zeggen wou met zo’n grote leuke groep . Henk drukt Johan nog gauw even een camera in de handen om dan te vragen Johan ie weet vadaage wa film of nit ie keunt dat zo goot. Waarop Johan niets anders kan als te zeggen ooo dat wik wal doone Henk maakt mie niks oet.

Met alle diversiteit aan brommers en 46 rijders is het de bedoeling samen rond te toeren op de uitgestippelde route. En dan kom je langs alle mooie landweggetjes voor al het moois in het land.

Dan is het nog een hele kluif voor de voorrijders om de hele club bij elkaar te houden. Ik neem dan ook mijn petje af voor de organisatoren, deze hebben gezorgd voor een prachtig evenement en een prachtige route. Onderweg waren er verder geen rare dingen op een na dan , er was een rijder die zijn tas niet goed had vast gemaakt met het resultaat dat deze er af viel, tja en als er dan nog 20 man achter jou rijd is de kans zeer aannemelijk dat er een brommer zijn best doet om er niet overheen te rijden. Dat is dus niet gelukt met gevolg een kapotte tas. Dat word onderling natuurlijk weer netjes geregeld. De meeste mensen langs de weg vonden het prachtig ondanks dat de straten zo af en toe behoorlijk blauw van de rook stonden. Ook waren er mensen die met een zuur gezicht langs de weg stonden maar dan wel met twee vingers in de neus. Nou weet ik alleen niet of ze last hadden van de rook of dat zij dachten dat beter te zouden kunnen. In Okkenbroek aangekomen voor een pauze stond er een leuke verrassing op het programma, daar zijn wij bij een echt Oldtimer museum geweest, iedereen keek zijn ogen daar dan ook meer dan uit . De meningen en enthousiasme waren sterk verdeeld. Voor de een was het een walhalla prachtig mooi ( keal hier steet vuurn nen vemoogn) voor de ander was het een grote oud ijzer bende oftewel ‘ ( wat muj toch met al dat oale iezer ik hebbe der niks met) Gelukkig was het voor een merendeel een prachtig mooie toevoeging op deze zon overgoten toerrit. Je ging hier werkelijk gewoon 100 jaar terug in de tijd. Na een lekker hapje kaas worst en een blikje klare suiker genaamd cola en sinas kon het hele peloton er weer fris tegen aan. Door dat er een aantal mensen hoge nood hadden en er gelukkig een bos in de buurt was hebben de rijders daar terplekke gezorgd voor een mooi stuk bos ontgroening . De (vrije )gift voor het museum bleek toch niet zo vrij als gedacht bij een aantal rijders, Henk B nam het initiatief en ging met de denkbeeldige pet rond. Gezien de hoge opkomst aan rijders hebben de mensen van het museum vanavond zeker iets fatsoenlijks te eten. Dan waren er nog een paar vreemde eentjes in de bijt die met een Chinese 4 tact brommer aan de start verschenen maar deze mochten gewoon netjes meerijden .Bij de terugkomst in Rijssen bij het clubhuis van de Tuf en de Tweetaktsnoevers waren er lekkere verse broodjes met gebakken hamburgers en een drank consumptie voor alle rijders. Dus ook aan de inwendige mens is gedacht. Onder het mom goed geregeld . Aansluitend kon iedereen zijn verhaal van de dag nog even kwijt om daarna met een tevreden gevoel huiswaarts te keren. Iedereen heeft zeer genoten van deze mooie dag. Een dag als deze is Zeker voor herhaling vatbaar. Ik wil hierbij iedereen dan ook hartelijk danken.Groet Bert.

Er zullen misschien wat zwarte balkjes in het verhaal opduiken, maar ja met een verwoord machine zoals Klaas word het zeer lastig om deze te evenaren.

Mvg. Bert Alverink

knap verslag Bert, maar voel mij nu toch wel verplicht om een 2-tal dingen toe te lichten. Heel kort Johan kan echt goed filmen, en ik weet dat hij altijd gaat voor kwaliteit en dus met zijn volle bewustzijn en instelling,  zon taak aankan en uitvoert. En ten tweede, de vrije gift die jij als niet zo vrij ervaarde, door mijn initiatief om bij een ieder even langs te gaan, komt volledig ten goede voor lichamenlijke en geestelijke gehandicapte kinderen, en wordt aangewend om die een stukje “vrijheid” te laten beleven, die wij elke dag als vanzelfsprekend ervaren. 

Bedankt allen voor jullie gift, en gezelligheid! 

en ps Gert, volgende keer houden we de tijd beter in de gaten.  HenK B

25-Mei-2019 25 jarig Jubileumrit nTuf /2-Taktsnoevers

Een fijne, 25 jarig jubileum waardige toertocht moest het worden! Een samenbindende en gastvrije rit die het karakter van de “oude, vertrouwde motor club ‘nTuf het dichtste zou benaderen! De spanning sloop er gaandeweg de week reeds weer in.

Daar het zo’n unieke speciale gelegenheids rit betreft, zou het uniek zijn dat de feestelijk Oranje gekleurde Zundapp, en de rode Fantic, allebei deze tocht zouden gaan volmaken. In de garage van Johan werd er tot laat in de avonden gesleuteld en gezwoegd. En ja, het resulteerde in een succesvolle oranje test rit, en een Fantic proefrit, die legendarisch zou kunnen worden,mits de machines het zouden houden. Klaas hield snachts zijn stoute schoenen aan in verwachting dat hem de moed er in zou kunnen zakken. De voorbereiding verliep verder fantastisch, helemaal na het bericht dat we gratis mee konden rijden! Top en 25 jarig jubileum waardig. 

Zaterdag morgen, “alles” onder controle en 23 mooie brommers aan de start, mooi weer, en “allen” een goed humeur.

De start was dan ook “vlekkeloos” op een dikke rookwolk na. Voor de rest van de rit wil ik openlijk mijn excuses aanbieden. In het Jappans heet zoiets “Karma”, en sorry ik heb er zelf om gevraagd. 

Bedankt Ep 

voor het jezelf en je auto beschikbaar stellen aan deze dag, Top dank daarvoor! Johan voor je sleutelwerk, en het risico om daar mee te falen, je Bathmen begeleiding, het helpen met de angst voor het inschrijven weg te nemen en je camerawerk! Klaas bedankt voor je moed, en dat je ondanks het risico,toch je helm niet aan de wilgen hebt gehangen. Verder brommer vrienden allen bedankt voor het helpen en begrip tonen voor mijn klungelwerk! en motor vrienden bedankt voor het wachten bij de tv toren om met ons nog een bakkie te doen! Jullie maakten samen met de cateraar en de vrijwiligers van n’Tuf ,deze rit tot de heugelijke jubileumrit die het is geworden. 


Henk Breukink

Brommerskiek’n in de Karke 10-08-2019 

BROMMERS KIEKEN IN DE KARKE

Het is zaterdagochtend 10 augustus. Om 08.00 kijk ik uit mijn raam en zie ik mijn buurman Johan steeds rondjes met zijn Zundapp maken. Deze warming –up doen niet alleen sportmensen voor de wedstrijd, maar het schijnt dat je bij dit merk dit ook moet doen als voorbereiding,  en als je weer thuis komt na een toerrit schijn je ook een cooling- down te moeten doen.  Sinds ik een jaartje in het bezit ben van een Zundapproller heb ik veel nieuwe en gekke dingen gezien en moeten leren. Als simpele Yamaharijder haal je het ding vlak voor de rit uit de garage, je drukt de benzineknop naar beneden, soms een keertje choken en hij doet het.  Ik geef bij buurman Johan aan dat ik toch meedoe met de toerrit vandaag. De hele week heb ik berichtjes op de 2-taktsnoeversapp zienverschijnen over deze tocht, maar het feit dat er wat regen kan komen en storm, tja, daarvan raakt de gemiddelde Zundapprijder van de leg. Als voorbereiding lees ik de sportbijlage van de Telegraaf, waarin juist een stukje verschijnt van de nieuwe FC Utrecht goalie die met apps werkt aan zijn innerlijke rust. Zo lees ik dat hij een app Muse heeft waarvan je dan een hoofdband omdoet met sensoren, en als je dan veel gedachten hebt hoor je keiharde regen volgens de goalie. Oei, niets voor onze club, veel van onze Zundapprijders horen dat te vaak. Maar als je rustig bent dan hoor je vogeltjes zingen in het bos. Dat lijkt me een betere app voor ons.

Even na 09.00 verzamelen we onder de bezielende leiding van Henk en rijden we naar Steenderen toe. Een rit die ik vaak doe met de motor op weg naar mijn werk. Henk doet het via een route die ik nog nooit meegemaakt heb. Het is nog net niet via de Afsluitdijk maar wel heel erg om. Daar aangekomen op het Kerkplein moeten we de St. Remigius kerk in. Het is een speciale Zundappveteranenclubdag in samenwerking met de Stichting Oude Gelderse Kerken die verschillende bromfietsen in deze kerk heeft gezet. Wij moeten met zijn allen in de kerkbanken zitten waarna Wout Meppelink van het blad ‘De Bromfiets’ binnen komt rijden en een toespraak houdt over en voor Zundappzondaars.  Mans praat nog een tijdje met Berry Zand Scholten – een gepensioneerde motorverslaggever van de Telegraaf- over zijn endurorit van Neede, tig jaren geleden. Zelf word ik wat zenuwachtig omdat er een code geel voor het weer wordt afgegeven en we een geel bandje om de pols moeten doen, zo’n bandje die je ook in het ziekenhuis krijgt. Gelukkig word ik weer wat rustiger doordat er op het kerkplein iemand bewonderend naar mijn bromfiets kijkt en zijn duim omhoog steekt. Na de koffie en bezichtiging gaat ons groepje van 8 man de toerrit van 100 kilometer door de Achterhoek rijden.  Via Hummelo komen we bij MassinkToldijk, waar we zeer goed verwend worden met broodjes worst, koffie en ijs. Af en toe regent het een beetje en waait het flink, maar we kunnen het goed af. Zelfs zonder Ep , onze trouwe rijder die altijd achteraan rijdt met een bus om daarin een bromfiets te vervoeren die het niet meer doet. Standaard is Henk altijd van de partij maar tot aan Barchem geeft Henk – bestuurslid 2-taktsnoevers - annex voorzitter - annex secretaris - annex penningmeester - annex routeplanner en voorrijder - annex leerling monteur geen krimp. Ontspannen rijd ik op mijn Yamaha achterin en hoor ik zonder een app allemaal prachtige vogelgeluiden. Omdat ik net daarvoor gevraagd ben om een stukkie te schrijven heb ik de kop van het artikel al in mijn hoofd: Brommers kieken in de kerk geeft weinig werk. Terwijl ik nog nadenk of ik ook geen ondertitel moet maken om Henk een compliment te geven voor deze dag zoals ‘Rijden met Henk Breukink is helemaal niet link’ of ‘Henk Breukink is actieve 2-taktsnoeverbink’zie ik plotseling voor mij iets onverwachts gebeuren. We rijden na Barchem richting het gehucht Zwiep en ik zie ineens onze onvolprezen Henk een zwieperd over de weg van rechts naar links maken. In mijn ontspannenheid denk ik nog even dat Henk misschien een pas geleerde cursus slippen van de gemeentewerken demonstreert, totdat ik besef dat als iedereen stopt er wat anders aan de hand is. Lekke band. Achterband. Dit is niet normaal denk ik. Of Henk nou Honda of Zundapp of KTM of Aprilia of op een van zijn vele andere bromfietsvehikels rijdt, altijd is er wel iets en altijd is er oponthoud.  Vlak erbij is een camping en rijden we terug, waarbij Henk geholpen wordt door een echte Hollandse blondine die allerlei gereedschap heeft en zelfs een opblaaspomp in haar auto heeft. Na eendrachtig samenwerken van ons zevenen (alleen Johan stond een beetje op afstand te kijken omdat hij bang is dat hij op zijn falie zou krijgen van zijn vrouw als hij zijn broek smerig maakt) lukte het om de band weer te plakken. Ik deed veel onzichtbaar werk door tussen de op de grond liggende Henk en de blondine te gaan staan, omdat tijdens de werkzaamheden de overgang tussen de prachtige gebruinde rug en bilspleet zeer zichtbaar waren. Op zo’n moment bescherm je natuurlijk iemand als Henk en ga je ook geen foto’s of video – opnamen van zo’n spektakelstuk maken, Dat doe je niet.  Op van de zenuwen wilde Henk ons allemaal op een platemenu daarna trakteren, maar zo zijn wij niet. Kop koffie is voldoende. 
Omdat het oponthoud de nodige tijd gekost had zijn we bij Laren niet meer terug gereden naar Steenderen maar zijn we naar Rijssen gereden waarbij Henk ons met de tranen in zijn ogen bedankte voor de lichamelijke - en geestelijke hulp op deze mooie dag. Al met al weer een prachtige dag, waarbij we dankbaar mogen zijn dat er geen ongelukken zijn gebeurd. En ik ga kijken of er een app voor Henk is dat hij een keer een toerrit gewoon zonder al dat gedoe kan uitrijden. Of dat hij al zijn bromfietsen – of wat daar voor doorgaat – inruilt en bijvoorbeeld een Japanse bromfiets koopt waarvan de eerste letter met een Y begint. We wachten af en zien elkaar graag weer tot de volgende rit. Waarschijnlijk wel weer met bezemwagen. 

Uw objectieve verslaggever Klaas

Verslag voorjaarsrit 2-Taktsnoevers 11-Mei-2019 door Johan en Klaas.

Verslag brommerrit 11 mei van Johan en Klaas

In deze week waarbij we net de bevrijding hebben gevierd, vieren we op de Roerdomp ook de bevrijding om gezamenlijk met een Zundapp te gaan rijden op 11 mei. Het is voor Klaas wel een zware opgave, want als je vertrouwd bent met een Yamaha hoef je nooit tassen vol gereedschap bij je te hebben, zoals bij de andere merken. Daarnaast weet je dat dit merk je nooit in de steek laat. In de aanloop van 11 mei worden derhalve de nodige tactieken doorgesproken met Johan om zo goed mogelijk deze dag door te komen zonder schade. In deze week zijn ook veel app-jes verschenen op De 2-taktsnoevers app - waar foto’s en filmpjes e.d. geplaatst mogen worden van de strenge Henk Breukink - maar aanmeldingen moeten dan weer via een aparte Clubinfo app. Afijn, hij rijdt op Japanners dus dan zie je toch wat meer door de vingers. Johan voelt nattigheid en wil eerst niet meedoen. Na lange therapeutische sessies en het feit dat hij Klaas dan alleen moet laten met een Zundapp, besluit hij toch op het laatste moment mee te doen. Om 9.30 op zaterdagochtend drinken we koffie bij Johan in de keuken en worden de scenario’s doorgenomen van pech, eerste hulp bij ongelukken, wat voor kleding trek je aan, hoe ziet de buienradar er uit en dan is het eindelijk zo ver. Stijf van de zenuwen vertrekken we naar de kantine van de Tuf. Johan is zenuwachtig omdat hij de reparateur is geweest van de Zundapp en Klaas omdat het voelt alsof je als Heraclesfan in een keer fan van FC Twente wordt. Gelukkig zijn er eieren bij het ontbijt, (wat de mensen van de club voortreffelijk gedaan hebben), om wat potentie te krijgen om deze dag door te komen. Wim Pas is trots op Klaas dat hij met een Zundapp rijdt en heeft zelfs een speciale bloes met Zundapp Rollers aangetrokken. Na een gloedvolle speech van de voorzitter die zelfs 10 minuten eerder begint geht es los. Met een Zundapp Roller moet je met handversnelling werken en Klaas moet tijdens de rit veel van 2 naar 3 en van 3 naar 2 schakelen. We merken tijdens de rit wel dat veel brommers (vooral Zundapps) veel te veel roken en geen goede afstelling, mengsmering gebruiken. Voorzichtig de uitlaatgassen ontwijkend knikken Johan en Klaas af en toe naar elkaar, en blijkbaar heeft Johan er zoveel vertrouwen in dat hij een heel stuk achter Klaas blijft rijden. Die begint wat meer zelfvertrouwen te krijgen en bedenkt dat het deze dag misschien toch goed gaat aflopen. Vlak voor de eerste stop gaat het dan toch mis. Zijn gave van profetie is toch uitgekomen. Hij kan niet terugschakelen naar zijn 1 en rolt zo na een paar honderd meter naar de parkeerplaats van de eerste stop. Na een deskundige blik van Johan is meteen het laatste oordeel geveld. Je kunt niet verder en je moet met de bezemwagen verder. Als toerfietser heeft hij nog nooit in de bezemauto gezeten en dan zal je met zo’n gemotoriseerd geval er toch in moeten. Het liefst zou hij – net als Matthijs de Ligt deze week- minutenlang op de grond willen blijven liggen. Zeker na ironische opmerkingen, en waarbij Klaas het meest getroffen wordt door opmerkingen van mensen die je hoog hebt zitten, zoals het bestuurslid Henk Breukink, die meent te moeten opmerken dat dit een afgang is. In dat opzicht wordt hij gelijk gestraft, omdat even later zijn Suzuki het niet doet, hetgeen betekent dat Marcel in plaats van Henk in de bezemauto komt, samen met Jos uit Enter wiens Kreidler het ook niet meer deed. Er verscheen een enorme wolk boven Ootmarsum, hetgeen paniek in de bezemauto veroorzaakte, maar het bleek de Suzuki van Henk te zijn die alleen nog volgas wilde draaien. Uit monde van Wim Pas kwam de opmerking welke uit de grond van zijn hart leek te komen-Dee japanse rotzooi oak!!!- Henk was daarna helemaal van het bromfietspadje af door nadien te gaan verdwalen, waarbij mensen zelfs dachten dat ze nooit meer thuis zouden komen. Overigens is het wel interessant om te kijken hoe het gaat in zo’n bezemauto. Chauffeur Lennaart staat steeds in verbinding met 3 andere rijders. Na de stop in het mooie plaatsje Ootmarsum brengt hij ons via Enter naar het vertrouwde Rijssen terug, waarbij Klaas en Johan nog net een gehaktbal konden oppeuzelen en een alcoholvrij biertje konden drinken. ’s Avonds constateert Johan dat er een schroefje van de verbinding los ligt van de kabel, en die zal hij de komende week er gaan opzetten. Over 2 weken is er de Brommer – jubileumrit en u begrijpt dat we dan weer van de partij zijn.

Hopelijk is de Zundapp Roller dan weer in orde en kan Klaas dan samen met Johan hieraan weer meedoen. Dat vergt lef van hem en vakkennis van Johan. Als het niet lukt is er nog altijd de vertrouwde mooie blauwe Yamaha, waar je blindelings op kan vertrouwen.

Oh ja, last but not at least. Geweldig van een aantal mensen die op allerlei gebied van alles regelen zoals keuken, vervoer, geld innen, ontbijt regelen, route uitzetten etc.etc.

Dank daarvoor en nu maar duimen voor mooi weer en een tocht zonder afvallers op 25 Mei.

Met bromfietsgroeten: Johan en Klaas

————————————————————-

ps en dat van dat “schroefje los” klopt mi wel. De rest kun je beter nemen zoals de eieren, “met een korreltje zout”.

Verder was het een fantastische voorjaarsrit! En hebben we samen ultiem genoten.  Met dank aan al de vrijwiligers, en De firma Hazelhorst uit Rijssen, voor het beschikbaar stellen van de bezemwagen, en natuurlijk chauffeur Lennard ook bedankt hiervoor. HBreukink

11-stedentocht 2019

Verslag van de 11-steden toertocht georganiseerd door de bromfietsvereniging "Oale Kreng" en meegereden door de "2-taktsnoevers" op 13 april 2019. 

Zaterdagmorgen hadden we inloop bij ons clubgebouw aan de Morsweg vanaf 11:00 uur.

Nadat we even koffie met een plak cake hebben genuttigd zijn we met 12 snoevers vertrokken richting Vriezenveen.

11 personen op de brommers en Ep met de bezemwagen met daarin zijn eigen brommer zodat we ook een bezemwagen zouden hebben voor de terugweg.

Echter het noodlot sloeg al toe tussen Wierden en Vriezenveen, toen Maas met de geleende Sparta van Henk stil kwam te staan.

Dus toen de brommer van Ep uit de wagen gehaald en de Sparta er in geschoven en Maas met de bezemwagen naar Rijssen.

Met 11 rijders verder naar de manege in Vriezenveen. Na de inschrijving en een versnapering om 12:00 uur vertrokken wij vanaf Vriezenveen via Aadorp-Almelo en Ypelo naar Rijssen voor de 1e stop.

Echter, voor we in Rijssen waren, hadden we de 1e sneeuwbui al getrotseerd als echte 2-takt snoevers.

In Rijssen aangekomen blijkt ook de Honda van Marcel problemen te hebben en Marcel besluit de tocht verder te staken. Helaas weer een snoever minder.

In Rijssen op het plein van de Hoge Wal weer de nodige vitamines naar binnen gewerkt en gekeken naar Ewoud Lalkens met zijn ‘trial’ stunts.

De tocht werd hervat via de Ligtenberg - Holterberg en Hellendoornseberg richting Hancate, maar ook op dit stuk werden we weer verrast door fikse hagel- en sneeuwbuien.

In hancate aangekomen voor de 2e stop waren de meeste rijders dan ook zowel lichamelijk als geestelijk redelijk afgekoeld en was een warme kop soep of koffie ook van harte welkom.

In Hancate besloten wederom een aantal snoevers huiswaarts te gaan. Uiteindelijk hebben we met 7 rijders de tocht via Den Ham - Vroomshoop en Daarlerveen uitgereden tot in Vriezenveen.

Bij terugkomst in de manege nog even weer gezorgd voor de inwendige mens en de gedenkplaat in ontvangst genomen en toen "Op hoes an".

Al met al een geslaagde, maar wel een "barre" elfstedentocht die we nooit zullen vergeten. 


Groet, Jan R



Snertrit n’Tuf met de 2-Taktsnoevers


Gastvrijheid! Dat is het woord dat bij de Snertrit van onze moederclub motor club n,Tuf het eerst bij me op komt. Alleen al hoe deze combinatie rit tot stand kwam. Geboren als een idee, eigenlijk niet uitgewerkt, maar op "het Oktoberfeest" van de club over gebrainstormd. De hint kwam van Anite, en het stukje software voor de route van Huug! Klasse. Zonder de tocht verder voor de tijd gereden te hebben, zijn wemet een 7tal goed gehumeurde gezellige Snoevers van start gegaan! Toen we in de buurt van Exel (gemeente Lochem) kwamen, kwam Heins met een gastvrij aanbod. Samen gezellig, op zijn bedrijf, (Noten transport banden) een bakkie doen. En dat aanbod hebben we natuurlijk dankbaar aanvaard. Mooi bedrijfje! Ook hebben we Jan Rohaan voor het eerst in zijn leven van de Diepenheimse watermolen laten genieten. Na een mooie, maar best al koude tocht, van zo’n 65 km kwamen we,alsof het zo moest zijn, samen met onze motor broeders en zusters tegelijk terug. En reden we gezamenlijk. de Tuf poort weer door, alwaar we gastvrij werden onthaald in "ons" fijne "warme"clubhuis,met snert en broodje rookworst! Ook werd het meegebrachte blik champignonsoep voor onze"Snerthekelhebbende"  Heins warm gestookt! Kortom een gastvrije en gezellige snertrit als gezamenlijke afsluiter van een mooi motor en brommer Seizoen!